Szpital przy Szkolnej na sprzedaż

Na 28 listopada prezydent Poznania ogłosił przetarg na sprzedaż budynków po szpitalu im. Strusia przy ul. Szkolnej, Koziej i Podgórnej. Przez 3 lata musi w nich jednak działać pracownia tomograficzna. Powierzchnia łączna nieruchomości wynosi 13.005 m kw. Zabudowana jest kompleksem budynków użytkowanych do niedawna jako Wielospecjalistyczny Szpital Miejski im. Józefa Strusia, obecnie część pomieszczeń wykorzystywana jest do realizacji usług medycznych, po­została część nieużytkowana. W budynku przy ul. Szkolnej 8/12 znajduje się czynny tomograf (pomieszczenia służące do jego funkcjonowania i obsługi znajdują się na parterze i III piętrze).
Budynki wchodzące w skład kompleksu mają zróżnicowany charakter. Przy ul. Podgórnej 11 kamienica o charakterze mieszkalnym o powierzchni użytkowej 1.718 mkw., z początku XX w., stanowi jedną z czterech przylegających do siebie ka­mienic wzdłuż ul. Podgórnej. Jest to budynek V-kondygnacyjny, z poddaszem nieużytkowym, podpiwniczony, wykonany w technologii tradycyjnej murowanej.
Ul. Podgórna 13 o powierzchni użytkowej 2.615,76 m kw., to kamienica narożna z początku XX w., po stronie północnej przylega do budynku dawnego szpitala miejskiego, po stronie zachodniej sąsiaduje bezpośrednio z kamienicą przy ul. Podgórnej 11. Budynek V-kondygnacyjny, podpiwniczony, z poddaszem, wejście od strony dziedzińca, brak wejścia od strony ul. Podgórnej, układ funkcjonalno-użytkowy został dostosowany do potrzeb obiektów szpitalnych.
Przy ul. Szkolna 8/12 stoi główny budynek zespołu szpitalnego (pow. użytkowa 5.455,51 m kw.), murowany, IV-kondygnacyjny, podpiwniczony, wybudowany w zabudowie zwartej ok. 1900 roku.
Ul. Kozia 9 (pow. użytkowa 1.284,09 m kw.) – tzw. skrzydło dawnego klasztoru karmelitanek – obejmuje jeden z budynków szpitala miejskiego, wejście do budynku jest od strony dziedzińca. To budynek IV-kondygnacyjny, podpiwniczony, wykonany w technologii tradycyjnej. Część zabytkowa, w części podziemia (piwnice), parter i I piętro pochodzi z połowy XVIII w. Kolejny budynek przy ul. Koziej (pow. użytkowa 590 m kw.) wybudowany został w części pod koniec XIX w., rozbudowany około 1920 r., II-kondygnacyjny w części podpiw­niczony z kolejną nadbudową ok. 1960 r., nie posiada wejścia od strony ul. Koziej. Obiekt może być rozebrany po uzyskaniu odpowiedniego pozwolenia.
Szereg budynków znajduje się na terenie dziedzińca. To tzw. dawna willa Cegielskiego (pow. użytkowa 1.184,91 m kw., budynek III-kondygnacyjny), dawna kuchnia centralna (pow. użytkowa 1.012 m kw., budynek III-kondygnacyjny), dawna pralnia (pow. użytkowa 443 m kw., częściowo 1,5-kondygnacyjny, sąsiaduje z bryłą budynku kuchni centralnej), dawne warsztaty (pow. użytkowa 375 m kw., II-kondygnacyjny), dawna centralna sterylizacja (pow. zabudowy 106 m kw., l-kondygnacyjny, wybudowany w 1980 r.), budynek gospodarczy (pow. zabudowy 144 m kw., 1-kondygnacyjny, wybudowany w latach 80. XX w.) oraz budynek portierni od strony ul. Podgórnej. Wszystkie te obiekty mogą zostać rozebrane po uzyskaniu pozwoleń.
Na jednej z działek znajduje się pomnik przyrody w postaci pojedynczego drzewa platanu klonolistnego, wpisanego do Wojewódzkiego Rejestru Pomników Przyrody. Przez część nieruchomości przebiegają pozostałości średniowiecznych murów miejskich, częściowo odkrytych.
W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego „Obszar Staromiejski w Poznaniu”, na terenie ustalono obowiązek utrzymania lub wprowadzania mieszkalnictwa oraz dopuszcza się realizację funkcji: kultury, hotelarskich, nauki i szkolnictwa wyższego, handlu, gastronomii, biur i rzemiosła usługowego, zdrowia. Na wskazanych terenach przewiduje się zadania dla realizacji ponadlokal­nych celów publicznych.
Miejski konserwator zabytków ustalił, że obszar jest elementem zespołu urbanistyczno-architektonicznego Starego Miasta, wpisanego do rejestru zabytków. Wobec tego położone na tym terenie nieruchomości podlegają ochronie kon­serwatorskiej i archeologicznej. Wszelkie inwestycje należy poprzedzić badaniami archeologicznymi oraz historyczno- architektonicznymi, na które także należy uzyskać pozwolenie konserwatora. Wyniki takich badań będą miały bezpo­średni wpływ na ostateczną formę zagospodarowania terenu, a zagospodarowanie terenu należy przeprowadzić w oparciu o kompleksowy projekt koncepcyjny rewitali­zacji.
Szczególnej ochronie konserwatorskiej podlega skrzydło dawnego klasztoru sióstr karmelitanek bosych w północno-wschodniej części zabudowy szpitala. Należy je w całości zachować i poddać konserwacji. Ochronie podlegają najstarsze, barokowe par­tie skrzydła poklasztornego, zachowane w piwnicach i przyziemiu. Należy rozważyć możliwość uczytelnienia krzy­żowego układu korytarzy i układu pomieszczeń przyziemia, o których świadczą krzyżowo-kolebkowe sklepienia z lat 70-tych XVII w. Przed podjęciem prac remontowych konieczne jest przeprowadzenie uzupełniających badań architektonicznych (aktualizacja badań z 1988 r., ocena stanu zachowania), a wyniki tych badań będą stanowić podstawę do prac projektowych. Prace konserwatorskie budynku zabytkowego nowy właściciel musi podjąć w terminie 2 lat od nabycia nieruchomości.
Przez teren nieruchomości prowadzi linia gotyckich murów miejskich, wpisanych do rejestru zabytków. Ewentualne pozostałości murów należy zachować; mury te powinny zo­stać odsłonięte i wyeksponowane jako elementy samodzielne lub jako adaptowane w starych i nowych obiektach albo po przebadaniu zasłonięte, a ich przebieg zaznaczony w nawierzchni ciągów komunikacyjnych, posadzce podwórza lub posadzkach obiektów budowlanych (zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „Obszar Staromiejski w Poznaniu”). Można też rozważyć możliwość rekonstrukcji tzw. baszty armatniej na podwórzu posesji przy ul. Podgórnej. Wielkopolski wojewódzki konserwator zabytków zalecił także, aby przyszły nabywca tego obszaru uwzględnił istnienie na terenie objętym sprzedażą dawnej willi Hipolita Cegielskie­go, dziś znacznie przebudowanej, znajdującej się w pasie murów miejskich.
Z uwagi na bardzo dużą wartość przyrodniczą pomnik przyrody – platan klonolistny musi być także zachowany i chroniony.
Plan miejscowy „Obszar Staromiejski w Poznaniu” przewiduje przedłużenie ulicy Koziej do Podgórnej i w związku z tym konserwator dopuszcza rozbiórkę budynków, które kolidują z przeprowadzeniem planowanego odcinka ulicy.
Nabywca nieruchomości zobowiązany jest zapewnić możliwość funkcjonowania tomografu znajdującego się w budynku przy ul. Szkolnej (pomieszczenia na parterze i na III piętrze) do czasu opuszczenia ich przez szpital, poprzez ustanowienie na rzecz Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im. J. Strusia w Poznaniu nieodpłatnego prawa użytkowania nie dłużej niż do 31.12.2016 r. oraz zapewnić dostęp do tomografu poprzez możliwość korzystania z ciągów komunikacyjnych prowadzących do wskazanych pomieszczeń.
Cena wywoławcza wynosi 71 mln zł, w tym 9.506.400 zł to cena części nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Cena tej części uzyskana w wyniku przetargu zostanie obniżona o 50 proc. zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dla odrębnego ustalenia ceny części nie­ruchomości wpisanej do rejestru zabytków w łącznej cenie uzyskanej w przetargu, zostaną przyjęte proporcje wynika­jące z ceny wywoławczej.
Zainteresowani udziałem w przetargu muszą wpłacić wadium 4 mln zł do 21 listopada.

Drukuj