Za Bramką wmurowano kamień węgielny

To już siódmy kamień węgielny wmurowany w Poznaniu przez naszą spółkę – powiedział Grzegorz Michalski, prezes Wielkopolskiego Centrum Wspierania Inwestycji podczas uroczystości na placu budowy biurowca i wielopoziomowego parkingu podziemnego przy ul. Za Bramką. Inwestycja realizowana przez jednoosobowa spółkę miasta Poznania powstaje obok Urzędu Miasta i placu Kolegiackiego na pustej do niedawna i zaniedbanej działce. Budynek o powierzchni 18.300 m kw. będzie miał 7 kondygnacji – 4 nadziemne, na których 4344 m kw. zajmą biura oraz 3 podziemne z 300 miejscami parkingowymi. Będzie to powierzchnia ogólnodostępna dla samochodów, motocykli i rowerów.
Wiceprezydent Maciej Wudarski podkreślił, że ten plac budowy zmieni oblicze obszaru staromiejskiego. Tu mamy do czynienia z wielkim problemem parkingowym.
– Polityka parkingowa i komunikacyjna powinna być nakierowana na transport zbiorowy, rowerowy, ale musimy myśleć też o kierowcach indywidualnych. Cieszę się z tego sąsiedztwa i że z otoczenia Starego Rynku zniknie część samochodów. Mieszkańcy tego obszaru też mają swoje potrzeby parkingowe. Powierzchnie biurowe będą służyły miastu i społeczeństwu. Ta inwestycja to element rewitalizacji tej części miasta – stwierdził wiceprezydent.
Uwolniony od samochodów plac Kolegiacki stanie się miejscem spotkań. Wiceprezydent Wudarski zapowiedział zorganizowanie konsultacji społecznych na temat sposobu jego wykorzystania. I przytoczył przykład dziedzińca urzędu, któremu usunięcie samochodów wyszło na dobre, bo dziedziniec stał się otwarty dla odwiedzających. Ale samochody gdzieś podziać się muszą i to zapewni im te nowe 300 miejsc pod ziemią.
Budynek będzie miał dwie twarze. Od zewnętrznej strony kwartału, ulicy Za Bramką i budynku Poznańskiego Centrum Świadczeń elewacje są spokojne, stonowane. To rzędy pionowych, wysokich okien, a poszczególne piętra oddzielono od siebie gzymsami. Prezentują się współcześnie, korespondując jednocześnie z sąsiednimi budynkami. Natomiast zupełnie inaczej wyglądają elewacje od strony tylnej. Bryła została tak ukształtowana, żeby wpuszczać jak najwięcej światła do wnętrza kwartału. W tym celu, każda kolejna kondygnacja jest cofnięta względem poprzedniej, tworząc rekreacyjne tarasy wyłożone drewnem i uzupełnione zielenią. Dodatkowa przestrzeń publiczna powstanie też między biurowcem, a budynkiem Poznańskiego Centrum Świadczeń. Będzie to niewielki plac z ławkami i zielenią zaaranżowaną podobnie jak na tarasach nowego obiektu. Przestrzeń ta będzie otwierać się na ulicę Za Bramką. Parter przeznaczony będzie na tzw. usługi reprezentacyjne – kawiarnię i restaurację.

– Projektując taki obiekt, musieliśmy pamiętać o jego dopasowaniu do stojących tam, sąsiednich kamienic. Przy dość wąskich uliczkach w tej części miasta wysokie przeszklenia pozwalają wpuścić do środka jak najwięcej światła słonecznego. A duże tarasy to unikatowe rozwiązanie wewnętrznego dziedzińca – objaśnia Tomasz Osięgłowski z pracowni architektonicznej Ultra Architects, w której powstał projekt. Architekt podkreślił, że obiekt powstaje w jednym z ostatnich wolnych kwartałów historycznego Starego Miasta.
– Nie sama technologia była wyzwaniem, mimo iż jest ona z inżynierskiego punktu widzenia dość skomplikowana. To raczej problemy logistyczne. Brak zaplecza placu budowy, wąskie uliczki, ciasna zabudowa oraz bezpośrednio przylegające budynki będące w złym stanie technicznym, to spore wyzwanie dla naszego zespołu. Najwięcej niespodzianek kryło się jednak pod ziemią. Mimo spodziewanego średniowiecznego cmentarza, w trakcie prac archeologicznych odkryto cenne umocnienia drewniane fosy miejskiej oraz trakty piesze i szańce z czasów saskich. W północno-wschodnim narożniku wykopu oprócz średniowiecznej fosy miejskiej odkryto datowane na siedemnasty wiek fragmenty kafli piecowych, ceramiki naczyniowej i szkła. Natomiast w południowej części inwestycji archeolodzy natrafili na pochówki szkieletowe pochodzące z okresu od XV do XVIII wieku. Są to bezcenne znaleziska o ogromnej wartości historycznej, nigdy wcześniej w Poznaniu nie oglądane i nie badane – mówi Krzysztof Papke, kierownik budowy. Teraz budowlani nadrabiają czas zajęty na procedury archeologiczne i zapewniają, że inwestycja będzie zrealizowana do końca maja 2016 r.

Generalnym wykonawcą inwestycji jest konsorcjum firm Aldesa Construcciones Polska oraz Aldesa Construcciones S.A. Projekt architektoniczny budynku przygotowała pracownia Ultra Architects. Wartość inwestycji, realizowanej dzięki unijnej inicjatywie JESSICA, wynosi 60.470.000 zł brutto. Kwota pożyczki uzyskana na ten cel przez Wielkopolskie Centrum Wspierania Inwestycji to 37.500.000 zł.

Drukuj